Agus, Thomas en Nathan zijn prachtige voorbeelden van studenten die met wilskracht en volharding én een noodzakelijke financiële ondersteuning hun studie hebben afgerond en nu staan te popelen om aan de slag te gaan in en voor Papua.
Dit jaar bestaat onze zusterorganisatie op Papua, pt. Hapin, vijf jaar. Vanaf de start was het een hele nieuwe ervaring voor de organisatie in Nederland én in Papua.
Afgelopen mei verbleef het Papoea voetbalteam van FC Christa een maand in Nederland. De Papoeagemeenschap in Nederland heeft voor hen een hartelijk welkom georganiseerd.
Mbiko Tanggahma stond op het evenement PacifikUS op zaterdag 8 augustus in de Westergasfabriek in Amsterdam.
Indjir Hanasbei (41) woont in Amsterdam en werkt parttime als receptioniste bij het Aids Fonds / Stop Aids Now. Ze vertelt over haar betrokkenheid bij haar gezin en de Papoeagemeenschap.
Aad Kamsteeg, oud-journalist van het Nederlands Dagblad, bezocht vorig jaar Papua. Kamsteeg is niet de eerste de beste. Als een van de weinige journalisten heeft hij in zijn (lange) loopbaan aandacht gevraagd voor de Papoea's
Al eerder informeerden wij u over ons cacaoproject in Papua. Dit project richt zich op het kweken van een plantje, de Coklat Belanda, ook wel Papua Kerafat genoemd.
Hans Goote (82) draagt ontwikkelingslanden een warm hart toe. Vooral studenten, want zij zijn de toekomst voor hun land. Op zijn bureau heeft hij een foto van GrantGesture student Saveria Nunggut.
De website PapuanVoices laat Papua in haar diversiteit zien en stelt bovendien op moderne wijze eeuwenoude en moderne problemen aan de kaak.
Papua is bij toeristen nog weinig bekend. Cultuur en natuur zijn hier nog veelal puur en ongerept. Papua is vooral aantrekkelijk vanwege de grote en bijzondere variatie in leefwijze en culturen van de volken in de binnenlanden.
Veel Nieuw-Guinea-veteranen zijn ons werk goed gezind. Logisch eigenlijk, zij weten immers als geen ander wat er speelt op Papua en blijven betrokken.
Aart Korpel maakte 56 jaar geleden voor het eerst kennis met Papua. Hij koestert mooie herinneringen aan die tijd en heeft de band met het land warm gehouden door er een aantal keer terug te keren.
Nederlandse journalist, Aad Kamsteeg, bezoekt Hapin project in Papua.
In 2007 ontving een sagobedrijfje in het dorp Waiya in de buurt van Jayapura voor het eerst steun van Hapin. Deze bestond uit het leveren van een machine om sago te raspen.
Regelmatig komt Marianne Geurken (63) nog bijeen met haar schoolvriendinnen uit Hollandia. Ze is nooit teruggekeerd naar het land van haar jeugd maar ze denkt er nog regelmatig aan terug.
Evelien Veenhuizen is 4 jaar geleden in Papua geweest en heeft onlangs een nieuw filmpje gemonteerd van beelden die zij destijds heeft opgenomen. In dit filmpje ziet een traditionele dans uit Papua.
Joanna Elisabeth Tiene Kaisiri heeft in april en mei stage gelopen bij onze fieldpartner pt. Hapin in Jayapura, Papua.
Hapin heeft matabia’s van hoge kwaliteit in haar collectie. Naast de traditionele groene matabia hebben we nu ook de witte Matabulan, afkomstig uit Base G in Jayapura (Papua).
Een pionier in hart in nieren, zo beschrijft Wim Revet (85) zichzelf het liefst. De dienstplicht bracht hem begin jaren vijftig voor het eerst naar het toenmalige Nederlands Nieuw-Guinea.
Vorig jaar verscheen in Duitsland het boek “Vergessene Welt”, geschreven door Siegfried Zöllner. Hij beschrijft daarin “de eerste ontmoetingen met de Yali’s in het bergland van Papua” zoals de ondertitel luidt.
Het team van Pt. Hapin in Jayapura heeft drie nieuwe krachten verwelkomd. Graag stellen we ze even aan u voor.
Alje Drost (63) steunt Hapin al ruim vijftien jaar. Zijn ouders waren donateurs van het eerste uur. Alje en zijn vrouw Margret hebben deze goede gewoonte overgenomen.
Hapin-medewerker Reinier de Lang is eind november vorig jaar naar Papua afgereisd om te kijken hoe Pt. Hapin, onze [...]
Foto: Femmy Weijs In de ochtend van 16 juli 1957 stort een Lockheed Constellation bij Biak, een eiland van Nederlands [...]
Vlak na de oprichting van Hapin in 1972 werd mevrouw de Rijke (92) donateur. Zelf is ze nooit in Papua geweest. Dat ze de bevolking toch een warm hart toedraagt, heeft vooral te maken met de aanstekelijke verhalen van haar broer Olaf.