Een pionier in hart in nieren, zo beschrijft Wim Revet (85) zichzelf het liefst. De dienstplicht bracht hem begin jaren vijftig voor het eerst naar het toenmalige Nederlands Nieuw-Guinea. Na zijn militaire dienst bleef hij als bouwkundige werkzaam in het gebied. In 1953 keerde hij terug in Nederland, “maar ik koos er bewust voor te solliciteren op een baan die me terug naar Nieuw-Guinea bracht”, aldus Wim.
Samen met zijn vrouw en kinderen vertrok hij in 1959 richting Nieuw-Guinea om te werken voor een van de voorlopers van bouwbedrijf BAM. “Het land ontwikkelde zich enorm tussen 1950 en 1960 en ik was onderdeel daarvan.” Hij werkte veel samen met Papoea’s en deed er goede contacten op.
Het gezin Revet had zelfs plannen om de jongen Clemens Upaja voor vervolgstudie naar Nederland te sturen. Door de overdracht aan Indonesië begin jaren zestig ging dit helaas niet door. Een feit waar het gezin nog vaak aan terugdenkt. In augustus 1962 vertrokken vrouw en kinderen halsoverkop naar Nederland, Wim volgde met kerstmis 1962.
Terug in Nederland vestigden ze zich in Oost-Flevoland, als een van de eerste gezinnen. “Ik ben altijd een pionier gebleven maar ik denk ook nog vaak terug aan Papua. Ik steun Hapin al vanaf het eerste uur omdat ik het belangrijk vind dat Hapin investeert in land en volk.”
