Hans Goote (82) draagt ontwikkelingslanden een warm hart toe. Vooral studenten, want zij zijn de toekomst voor hun land. Op zijn bureau heeft hij een foto van GrantGesture student Saveria Nunggut. “Hapin stelt mij in staat om concreet iets goeds terug te doen.”

Als jonge landbouwkundige ging Goote in de jaren zestig naar Afrika. In dienst van Franse kerkelijke organisaties werkte hij eerst twee jaar in Algerije en vertrok vervolgens acht jaar naar Kameroen. Daar richtte hij onder andere een landbouwschool op. Als ‘zendingsarbeider’ hield hij zich vooral bezig met landbouwontwikkeling en voeding. Na terugkeer in Nederland was hij 20 jaar leraar op een tuinbouwschool.

Zijn pensionering stelde hem in staat om meer tijd in vrijwilligerswerk te steken. In Nederland draagt hij asielzoekers al 26 jaar een warm hart toe, in het buitenland steunt hij verschillende studenten. Hapin steunt hij naar eigen zeggen “al een hele tijd.” Zijn motivatie haalt hij uit het evangelie. “Ik vind delen belangrijker dan hebben. De problemen in Papua zijn zo groot. De studenten, vooral de meisjes, verdienen wat extra steun.”