Sorong 1962, terima kasih (Sorong 1962, thank you)

8 september tm 4 oktober 2019

Een installatie van:
Ignasius Dicky Takndare (Sentani, Papua)
Wendela de Vries (Amsterdam)
Tanya von Barnau Sythoff (Berlijn)

Artgallery Out in the field
Warmondstraat 197 Amsterdam
1058 KX Amsterdam
http://art-gallery-outinthefield.com/

Aanmelden via Facebook event

De opening is op 8 september om 16 uur.

Op 15 september om 15 uur is er een lezing van Merel Hubatka over haar roman Norman.Met zang van Eef Mamoribo
Het boek is te koop en Merel signeert.

De beeldende kunstenaars Tanya von Barnau Sythoff (Berlijn) en Wendela de Vries (Amsterdam) woonden beiden als klein kind in Sorong, (nu West-Papua) toen nog Nederlands Nieuw-Guinea, in het jaar 1962.

Sorong 1962, terima kasih (Sorong 1962, thank you)

Hun vaders waren daar resp. officier bij de KNIL en hoofd van de MULO. Het was het allerlaatste jaar van het Nederlandse imperium in Azië. In oktober 1962 droeg Nederland, onder grote druk van de internationale gemeenschap en een dreigende oorlog, Nieuw-Guinea aan Indonesië over. De zelfstandigheid die de Papoea’s was beloofd ging in rook op en het land werd en bleef, tot op de dag van vandaag, een provincie van Indonesië.
In 1969, vijftig jaar geleden dus, kwam er hoop: met de ‘Act of Free Choice’, mochten de Papoea’s in West-Papoea zich uitspreken over wel of geen onafhankelijkheid van Indonesië. Het werd een internationaal verraad.

Vijftig jaar later groeit de drang naar een écht vrije keuze. Alleen van Nederland verwacht eigenlijk niemand meer wat. Nederland kijkt weg.
De installatie Sorong 1962’ die de twee beeldend kunstenaars van 2 december 2017 tot februari 2018 in Berlijn bij Zagreusprojekt  hadden, naar een concept van Von Barnau Sythoff, nam de bezoeker mee naar dat turbulente jaar 1962. Het werk van De Vries en von Barnau is conceptueel en persoonlijk en zij gaan de moeilijke vragen rond kolonialisme – toen en nu – niet uit de weg. Zij geloven dat hedendaagse kunst een belangrijke rol kan spelen bij het onder de aandacht brengen van deze bijna vergeten geschiedenis.

Voor het vervolg van Sorong 1962, nu in Amsterdam in Artgallery Out in the Field, hebben zij een gast uitgenodigd, de jonge Papoea schilder Ignasius Dicky Takndare uit Sentani, Jayapura in Papua. Voor hem is schilderen een manier om het gedwongen zwijgen van het Papua volk tot uitdrukking te brengen, hij gebruikt zijn penseel als stem en zijn werk als een schreeuw: ‘Wij willen niet in stilte uitgeroeid worden!’

Naar een voorstel van Dicky ligt de focus op van deze installatie op vrouwenrechten.

Wij zijn veel dank verschuldigd aan HAPIN de organisatie die de reis van Takndare financieel ondersteunt.