Project omschrijving

teminabuan meisjesinternaatPlaats: Teminabuan

Jaar: 2012

Vorig jaar vroegen we uw aandacht voor een meisjesinternaat in het dorp Teminabuan in de Vogelkop. Hier wonen zo’n twintig meiden in de leeftijd van twaalf tot zestien jaar. Omdat ze uit kampongs komen die te ver van hun school afliggen om iedere dag heen en terug te lopen, slapen ze in het internaat.

Nieuw-Guineaveteraan Kees Bunschoten bezocht in 2007 het dorp Teminabuan tijdens een door hem georganiseerde veteranenreis. Het is een bijzondere plek voor hem, omdat daar in 1962 hevige acties tegen Indonesische parachutisten plaatsvonden. Tijdens het bezoek kreeg hij onderdak in het internaat, waar hij in een krakkemikkig stapelbed op een dun matrasje lag. De staat van de bedden was echter niet het grootste punt van zorg. Toen Kees de plaats in 2009 opnieuw bezocht, hoorde hij dat de meiden geregeld lastig werden gevallen door dronken mannen. Ook hadden ze last van loslopende honden, die in de eetzaal hun behoefte deden.

Om al deze ongenode gasten buiten de deur te houden, was een hek nodig, of beter gezegd: een muur. Kees zocht daarom contact met verschillende organisaties, onder meer Hapin, en ‘bedelde’ in zijn eigen woorden zo’n 10.000 euro bij elkaar. De omheining is inmiddels af. In december vorig jaar had Kees de eer om het lintje door te knippen en daarmee het hek officieel te ‘openen’. door de schoolmeisjes getrakteerd op de bekende dosis dans en muziek.

Maar met het hek is de kous nog niet af. De slaapzalen, toiletten, keuken en het gastenverblijf schreeuwen om onderhoud. Het muskietengaas is nog van metaal en valt op sommige plekken spontaan uit elkaar. Daarom gaat Kees door met het zoeken naar sponsors.